«دختری که ماه را نوشید!» با وجود جادوگر و اژدها و هیولای مردابش ظرفیت این را دارد که تکراری و لوس و بچگانه (به معنی بد و خسته‌کننده‌اش) شود ولی نمی‌شود. حداقل در بیشتر صفحاتش نمی‌شود. (درواقع اگر پایان شعاری‌اش را در نظر نگیریم:))
دوست داشتنی‌ترین بخش داستان فضا و دنیای عجیب و غریبش است و با وجود این که در مقایسه با مدل داستان‌های مشابه‌ش حجم نسبتا بیشتری دارد، تا آخر داستان غافل‌گیری‌هایش تمام نمی‌شود.
قیمت چند؟
قیمت و موجودی بروزرسانی شد
«دختری که ماه را نوشید!» با وجود جادوگر و اژدها و هیولای مردابش ظرفیت این را دارد که تکراری و لوس و بچگانه (به معنی بد و خسته‌کننده‌اش) شود ولی نمی‌شود. حداقل در بیشتر صفحاتش نمی‌شود. (درواقع اگر پایان شعاری‌اش را در نظر نگیریم:))
دوست داشتنی‌ترین بخش داستان فضا و دنیای عجیب و غریبش است و با وجود این که در مقایسه با مدل داستان‌های مشابه‌ش حجم نسبتا بیشتری دارد، تا آخر داستان غافل‌گیری‌هایش تمام نمی‌شود.